Hakuna matata meets Babayo!!

Na ons weekendje Segou keerden we tevreden terug naar Koutienso! Die week zou er weer terug wat leven in de brouwerij komen, want er werd vers bloed voor de leeuwen gegooid: de verplegers kwamen aan! Maandagavond was het zover, Niels, Kim en Carine stapten vol goede moed en lekker bezweet van de bus.
Die week gingen we ook verder met onze testen. Het derde en het vierde leerjaar kwam aan de beurt. Verrassend genoeg bleken deze kinderen in het algemeen over een vrij degelijk niveau te beschikken. De meeste kinderen kunnen lezen en cijferen zonder begeleiding. Toch hebben we de directeur het systeem van peer tutoring uitgelegd, waarbij kinderen van het vierde leerjaar met een partner van het derde leerjaar het lezen zou kunnen inoefenen. Hiervoor gaan we in Segou leesboeken proberen te vinden.
Na een week van testen stond ons een weekendje San te wachten. Bij nader inzien was een weekend hier misschien te veel voor. Meer dan de moskee, de markt en de rijstvelden was er niet te zien. We werden wel heel hartelijk ontvangen door de Congolese zusters die ons ook hun centre de promotion féminine toonden. Hier leren ze vrouwen hoe ze moeten naaien en koken, maar ook lezen, schrijven, Frans en rekenen. Omdat we toch veel tijd over hadden besloten we zondag mee naar de mis te gaan in de (roze) kathedraal. O jee, wat een idee! J We werden twee uur lang beziggehouden in het Bambara en in het Frans. Uiteindelijk was het wel de moeite omwille van het gospelkoor.
Een nieuwe week van toetsen stond ons weer te wachten.
Een jongen van het vierde leerjaar trok onze aandacht. Ons eerste idee was dat hij een vorm van autisme had. We vroegen dus raad aan Kathleen en Laura, de twee ergotherapeuten die in de kleuterschool staan. Zij kwamen op woensdagnamiddag het gedrag van Moussa observeren. Al snel bleek het voor iedereen duidelijk dat deze jongen ergens een serieus trauma moet hebben opgelopen waardoor hij nu in zijn eigen wereld leeft en niemand meer vertrouwt. De directeur toonde begrip voor de situatie en liet ons toe om vanaf nu voor Moussa een aangepast programma te maken op maandag-, woensdag- en vrijdagnamiddag. Met veel zorg passeerden lezen, rekenen en schrijven de revue, maar al gauw bleek dat Moussa enkel met het eerste problemen heeft. We zorgden ook voor wat ontspanning: met verf en papier van de kleuterschool richtten we een heus atelier op. Intussen gingen we verder met het testen van de andere leerlingen. We rondden het vierde leerjaar af op donderdag en begonnen met het vijfde leerjaar, de klas van de directeur. Bleek dat zogoed als alle leerlingen konden lezen, rekenen en schrijven.
Op twee dagen tijd hadden we dan ook iedereen getest en konden we met het zesde leerjaar beginnen. Het onmogelijke werd werkelijkheid: zelfs in het zesde leerjaar zijn er kinderen die geen woord Frans kunnen lezen noch schrijven…L
Nu alle testen zijn afgerond kunnen we onze conclusies trekken en nieuwe dingen voorstellen: Er moet dringend gewerkt worden aan lezen en Franse vocabulaire, vandaar peer tutoring in 3 en 4 en in 5 en 6, en aangepaste thema’s voor 1 en 2. Verder moeten de kinderen terug zin krijgen om naar school te komen en niet bang zijn om een fout te maken, daarom staat er een grondige opknapbeurt te wachten van de klassen en het strafsysteem van de leerkrachten. De leerkrachten zijn zich ervan bewust dat kinderen slaan niet mag, maar ze zeggen dat het hun frustraties zijn die ze moeten kunnen afreageren. Vorige week is zo een kind gestorven in Fono, enkele kilometers verderop, ten gevolge van een slag van de meester. Hier moet dus dringend wat aan veranderen!
Een positieve zaak voor de school is dat er sinds zondag met de hele gemeenschap gebouwd wordt aan een nieuw schoolgebouw. Met 40 man gaat zoiets vrij snel, vooral voor Afrikaanse normen. Tegen volgend schooljaar zouden de drie nieuwe klassen in gebruik kunnen worden genomen. Hopelijk zijn er tegen dan voldoende banken en nieuwe leerkrachten…

Na al onze nieuwtjes willen wij nu wel eens eindelijk weten hoe het zit tussen Sara en Simon? (de serie he) En hoe staat het met Thuis (Sandrine is dood?!) en Familie (Lobke is dood?!)? Is Kim Clijsters nu al bevallen? Hoe zit het met Leterme? Details people, we need the details and gossip!!!

Verder worden de spinnen, kakkerlakken en hagedissen hier met de dag groter en talrijker à voor Steph geen probleem, maar Anke heeft al meerdere koude rillingen meegemaakt…
Het weer wordt hier warmer en warmer, alhoewel we al twee dagen zware bewolking hebben gehad (alé witte tot lichtgrijze wolkjes) en heeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeel wind met heeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeel zand (de Sahara is er niks tegen!).

Mensen van de KdG: is er iets nieuw onder de zon? Of nog altijd hetzelfde nieuws als toen we vertrokken? Nog even volhouden, het einde is in zicht! Hoe staat het trouwens met de stages?

Bientje: de spinnen zouden hier echt niks voor u zijn geweest!!! Dikke kussen aan onze rosse he J geeft hem nen dikke knuffel van mij!!!

Aan al de mensen die in de afgelopen 6 weken nog niks van zich hebben laten horen: BOEH! Ge hebt nog 4 weken om het goed te maken, dus Jeff als ge uwe cd wilt hebben, zou ik maar in gang schieten “zulle” (das dus een woordje van ons Laura uit Limburg) J. Voor onze GSMnr moet je maar gaan zoeken in de veeeeeeeeeeeeleeeeeeeeeeeeeee vorige berichten!!!
Aan al de mensen die we al wel gehoord hebben: zeker blijven doen, want das echt supertof!!! Dat betekent enorm veel voor ons.

Volgende week zitten we voor de laatste keer in Segou, dat zal meteen ook de laatste of voorlaatste keer zijn dat er nieuws op de weblog zal verschijnen. Dus aan iedereen die nog iets wilt sturen, doe het best tussen vrijdagmorgen en zaterdagavond.