Hallo iedereen!
We zijn nu reeds in maart, dit wordt dus waarschijnlijk ons allerlaatste bericht vanuit Mali.
Vorig weekend trokken we met zijn vieren naar Djenne. Een prachtig stadje in Mali, volledig uit leem opgetrokken. Enig nadeel: de riolering is er erg primitief, wat betekent dat al het vuil gewoon op straat terechtkomt...mmmmmmmmm!
We hebben overnacht in de slaapzaal van een klein hotelletje met een wel zeer origineel toilet...gewoon een gat in de grond :):)
Onze trip naar en van Djenne was ook een hele belevenis! Eerst moesten we twee van die toeristebuskes nemen, maw gammele karretjes, normaal gezien voor 10 personen, nu voor 30 plus alle geiten, kippen en klein manne der bovenop...
Dat was nog maar het begin. Het busje zette ons af aan het kruispunt Djenne-Mopti en vandaar moesten we een "taxi" nemen: Papa, weet je nog hoe een perte-total eruit ziet? Doe dat maal 1 miljoen en je hebt onze taxi!!! De zetel die er in stond, bewoog bij elke beweging van de auto, de motorgeuren en geluiden waren goed ruikbaar en hoorbaar, en binnenin was er gewoon niets meer van bekleding... And last but not least, starten kon hij enkel met behulp van het geduw van 10 mannen... Al bij al een echte Afrika-express ervaring!
Je kan ons gezicht wel voorstellen toen we daar levend zijn uitgeraakt...
We zitten momenteel in Segou. We hebben genoten van een gezellig relax toeristisch weekendje.
Vol luxe, eten, electriciteit en drank, hebben we een stevig afscheidsfeestje gebouwd en ons min of meer terug leren aanpassen aan de Europese levensstijl. Maar overdaad schaadt ook --> veel te veel geld opgedaan, een kater en het gemis van onze zusters doen ons terug verlangen naar ons ouwe getrouwe boeren brousse dorpje...
Pluspunt is wel dat we heeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeeeel mensen die ns gesteund hebben de afgelopen weken een cadeautje kunnen geven.
Wat onze schoolse activiteiten betreft: de afgelopen weken hebben we dienst gedaan als interimleerkrachten voor zij die afwezig waren, maar vooral ook als taakleerkrachten. Een heel leuke en leerrijke ervaring om te werken met kinderen die in de klas uit de boot vallen, omdat ze 10 seconden trager werken dan anderen... Ze zijn nu plots zo trots dat ze wel iets kunnen oplossen, en alleen al voor die glimlach en dat stralend gezichtje doen we het!
Verder maken we ook vele overuren: de tekeningen in de 4 klassen op de muren nemen heel veel tijd in beslag, we moeten nog de laatste hand aan het eerste leerjaar leggen en nog met het derde/vierde leerjaar beginnen. Maar het is echt de moeite waard en niet alleen de leerlingen zijn er blij mee, maar zeker ook de leerkrachten die weinig of geen didactisch materiaal hebben.
Voor zover het nieuws van de afgelopen 2 weken en half, nog een laatste ding:
Bij deze willen we even iedereen bedanken: mama, papa, mama, papa, zussen (dat zijn er 5), metekindjes, aanhangsels van de zussen, tantes en nonkels, de mensen van KdG die ons gedurende 8weken gevolgd en gesteund hebben (boeh aan diegene die dat niet hebbe gedaan!) vrienden en vriendinnen, allemaal nen dikke merci, zonder jullie hadden we dit niet kunnen volhouden!!!
Dikke kussen en knuffels aan iedereen van De Mali-girls, aka Stéphanie en Anke of volgens de plaatselijke bevolking Tesphan en Antje, of volgens ons allerliefste Kathleentje: Teddy Tesphan en Antje Amaaaaaaaaaaaaaaaai
Tot gauw!!!! Kambé!
Bouw van de nieuwe school: Zuster Suzy legt de 'eerste' steen...
Schilderen op de muren van de school...
Van links naar rechts: Liber, Marthe en Rose, heel zenuwachtig voor hun rit naar Segou!
Steph die op een doekje een beetje bogolan probeert te stempelen!
