Onze eerste dagen in Bamako

Hey iedereen,

Allereerst willen we iedereen bedanken voor de vele reacties. Het is leuk om af en toe nieuws uit België te krijgen en te horen dat jullie nog aan ons denken :p.
Volgend nieuwtje: jullie kunnen ons bereiken op onze Afrikaanse nummer (liefst niet te veel, tenzij het op jullie kosten is ;)): 00223.51.96.039.

Toen we aankwamen, werden we al meteen int zak gezet door de allerliefste douaniers van Mali: een foto van ons vliegtuig heeft ons 50 euro gekost, omdat het zogezegd verboden is om foto's te maken zonder toestemming, ook van vliegtuigen!!! Daar ging ons gevoel van Afrikaanse gastvrijheid en kwam de eerste krop in ons keel...
Tijdens de lange wachttijd aan de superdrukke bagageROLband, jaja hoogtechnologisch, werden we nog eens int zak gezet door de "vriendelijke" mannen die ons hielpen dragen. Gelukkig was daar onzen JB, den taxichauffeur, jaja dat bestaat hier ook, om ons een beetje op te vangen en op te vrolijken, vooral zijn lach en zijn radio 1-sticker, jaja Belgische radio, werken aanstekelijk. Hij heeft ons veilig en wel door de Afrikaanse drukte van de straten bij Annemie en René, den bed and breakfast, gebracht.
Daar kwamen we aan in een oase van rust, totdat we de veldslag met de muggen begonnen en oordopjes nodig hadden voor de vele minaretten in de buurt, aka vals gezang heel de dag door, de rechtstreekse telefoonlijn naar Allah staat dag en nacht aan en moet versterkt worden met heel veeeeeeeeeeeel geluidsversterkers (ook om 4u 's nachts!!!).

Zondag maakten we kennis met het plaatselijke supermarktje, een "gebouw" met wat spaghetti, LA VACHE QUI RIT, tomatensaus, eitjes en zelfs een KOELKAST, die min of meer werkt, we mogen niet te veel verlangen he...
De rest van de dag maakten we kennis met de plaatselijke cultuur en kwamen we terecht op een trouwfeest, toegegeven we nodigden onszelf een beetje uit.
De kinderen schenen dit echter niet erg te vinden en kwamen meteen naar ons toegelopen. Ook onze papieren zakdoekjes waren we onmiddellijk kwijt...
De pizza van een, jawel, echte geïmmigreerde Italiaan, was de perfecte afsluiter van een rustige, maar doorspekt met vele indrukken, eerste kennismakingsdag.

JB kwam ons maandag nog eens ophalen, want we moesten naar de grenspolitie om ons visum verder in orde te maken. Maar, probleem!!! Niemand had ons verteld dat we twee pasfoto's moesten hebben. Il n'y a pas de problème!!! En Afrique, il y a toujours une solution! JB nam ons dus mee naar de hoek van de straat, waar twee vriendelijke Afrikanen met een polaroid fototoestel, geloof ons, een heel prehistorisch model, bijna antiek (bij ons zeker erg veel waard als museumstuk), onze pasfoto's trokken voor een wit laken. Als resultaat leverde dat wel heel gedrogeerde beelden van ons beiden op, hopelijk lag dat aan de fotograaf en zijn machine en niet aan ons... Ze hebben ons echter wel ons verblijf verzekerd en veel extra kosten bespaard. Het waren immers de goedkoopste pasfoto's ooit: voor 4 fotootjes betaalden we 2500 CFA, zo'n 3 euro. Onze dag werd weer fantastisch afgesloten met een bezoekje aan het beste Afrikaanse restaurant van heel Bamako, de PILI-PILI. Een mager kippetje en frietjes voor maar 3500 CFA, 5 euro, vulden onze magen.

Dinsdag bracht JB ons een laatste keer naar de grenspolitie om ons visum terug op te halen. Als middagmaal kochten we oa zeer goedkope appelsienen, 2 voor 0.15 euro. Vanavond verlekkeren we ons op spaghetti met tomatensaus. Morgen staat ons de zware trip naar Koutienso te wachten, hopelijk kan het busje al onze bagage houden, want de twee Limburgse meisjes, Kathleen en Laura, vertrekken samen met ons richting Soeur Suzy.

Hopelijk kunnen we snel meer nieuws geven, maar waarschijnlijk zal dat nog even duren.

Groetjes en dikke kussen aan iedereen,

Stéphanie en Anke

PS foto's konden we er nog niet opzetten, ook niet die van 50 euro en tis nog zo ne schone....

PS2 Zij die op school zitten, wij groeten u vanuit de zon en veel plezier ;), we denken aan jullie.